Rohingyalı kadınlar dikiş dikerek iyileşmeye çalışıyor

Rohingya kadınları ilham verici bir dikiş topluluğuyla sıkıntılarla mücadele ediyorlar.

Rohingyalı kadınlar dikiş dikerek iyileşmeye çalışıyor

Myanmar'da maruz kaldıkları şiddet sarmalından kaçan Rohingyalı kadınlar hayatlarını yeniden inşa ve rehabilite etmek için dikiş dikiyor.

Tanıklık Terziler  # Hands4Rohingya yardım projesi tarafından desteklenen Rohingya kadın mülteciler, dikişleri ile yaşadıkları trajedinin yaralarını sarmaya çalışıyorlar.

Bangladeş'teki kamplarda yaşayan Rohingya mültecileri için umut veren girişim kadınların dikiş dikerek ortaya çıkarttıkları kıyafetleri satarak gelir elde etmelerine olanak sağlıyor.

Hands 4 Rohingya'nın proje müdürü Jamila Hanan, “Bu kadınların yaşadıkları korkunç deneyimlerden sonra hayatlarını yeniden kurmaları ve bu güzel kıyafetleri yaratmalarını görmek çok büyük mutluluk. Esneklik, sebat, yaratıcılık ve umutlarından ilham alıyorum ve hayret duyuyorum. ” diyor.

Proje, kadınların kendi yaşamları üzerinde bir kontrol biçimi kazanabilmeleri ve onlarla kendileri için çalışarak onurlarını geri kazanabilmeleri umuduyla dünyaya yürekten gelen tanıklıklarını paylaşmalarına yardımcı oldu. Projenin destekçileri tarafından kadınların ifadelerini dinleyen ve umutsuzca yardım etmek isteyen dikiş makineleri bağışlandı. Bugüne kadar çoğu zaten nasıl dikiş dikileceğini bilen Rohingya kadınlarına 27 dikiş makinesi verildi. Girişimciler çevrimiçi bir mağazadan satış yapabilmek için Tanık Terziler girişimini destekleyen ücretsiz bir web sitesi kurdu.

Belgesel film yapımcısı Shafiur Rahman, ilk olarak Ocak 2017'de, Myanmar'dan kaçan kadınların korkunç çileleri hakkında Rohingya mültecileriyle konuşmak için kampları ziyaret etti. 

Bağış değil çalışmak istiyorlar

Rahman'a göre, “Bu kooperatifin gösterdiği şey, Rohingya kamplarındaki insanların yaşamlarına devam etmek için açlıklarını gidermeleri gerektiği. Mültecileri, eylemsiz yardım alan kişiler olarak görmek yanlıştır. Yaşamları alt üst oldu ve iş yapmak onların normallik gibi bir kesinlik kazanmalarını sağlıyor. Bağış istemiyorlar. Çalışmak istiyorlar. ”

16 yaşındaki bir Rohingya mültecisi ve kadın grubundaki en genç kurtulanlardan biri olan Anwara, dikiş grubuna katıldığından bu yana hayatının daha iyi değiştiğini söylüyor:

“Bu dikiş makinesini aldıktan sonra, biraz gelir kazanabilirim. Ben de kendi kıyafetlerimi dikebilirim. Gelirimizle yiyecek alabilir, iyi giyinebilir, cep telefonlarımızı şarj edebilir ve ev için yiyecek alabiliriz. Bir makine olmadan, bunların hiçbirini yapamadık. Şimdi bir yaşam amacımız var ve hayatlarımıza devam edebiliriz. ”

BM, Myanmar'daki Rohingya Müslüman topluluğunu dünyadaki en zulmedilen azınlıklardan biri olarak nitelendirdi. Neredeyse 700 bin kadar Rohingya insanı, Myanmar'daki acımasız bir askeri baskı sonrasında, hayatlarını riske atarak, zulüm, tecavüz, ve  yakılan evlerinden kaçmak zorunda kaldı. Kurbanların çoğu, Cox Bazar yakınlarındaki mülteci kamplarında yaşadıkları komşu Bangladeş'e kaçtı.

Bu kadınların ve ailelerinin bu vahşeti yaşadığı Myanmar'daki Rakhine eyaletine geri gönderilme korkusu haklı. Birçoğu, mevcut Myanmar rejimi kapsamında güvenliğinin sağlanacağına güvenemeyeceklerinden geri dönmekte isteksiz. Bangladeş, Rohingya mültecilerini başlangıçta planladığı gibi gönüllü olarak geri gönderemeyeceğini kabul etti çünkü hiç kimse, insan hakları, vatandaşlık ve güvenlik garantisi olmayan bir yere geri dönmek istemiyor.

Kaynak: www.dunyabulteni.net

Güncelleme Tarihi: 25 Aralık 2018, 16:11
YORUM EKLE

banner39